Tefin sahnede ve kayıtta alınması, zilleri nedeniyle kendine özgü bir yerleşim gerektirir. Bu nedenle ses denemesi tef için ayrıca yapılır.
Mikrofon doğrudan zillerin hizasına konmaz; zil sesi bu konumda vuruşların önüne geçer.
Uygun yerleşim çoğu zaman deriye bakan ve bir miktar mesafeli bir yönlendirmedir. Yerleşim mekâna göre yeniden ayarlanır.
Açı da belirleyicidir; kenardan alınan ses ziller bakımından daha dengeli olur.
İkinci bir mikrofon kullanılıyorsa biri deriye, diğeri kasnağa yönlendirilebilir. İki mikrofonlu yerleşim kayıt ortamında daha sık kullanılır.
Mesafe icra boyunca sabit kalmalıdır; hareket eden bir icracıda ses düzeyi dalgalanır. Monitör dengesi ayrıca kurulur; kendini duyamayan bir icracı şiddeti artırır ve tempo kayar.
Sahne yerleşiminde tef, pes çalgıların doğrudan yanına konmaz. Yerleşim provada denenir ve sabitlenir.
Kısa bir ses denemesi yapılır ve mümkünse salondan dinlenerek denetlenir. Salondan yapılan dinleme son denetimdir.
Kararlar yazılır; aynı mekânda yapılacak bir sonraki icrada doğrudan kullanılır. Derslerimizde sahne düzeni ve mikrofon yerleşimi topluluk provalarında birlikte çalışılır.