Düzenli çalışan bir kursiyer bile zaman zaman ilerlemediğini hisseder ve bu dönemler olağandır. Bu dönemler bir gerileme değil, sürecin olağan bir bölümüdür.
Sorun çoğu zaman çalışmanın kendisinde değil, nasıl değerlendirildiğindedir.
Birinci neden ölçüm eksikliğidir; küçük adımlarla ilerleyen bir gelişme görünmez kalır. Bu nedenle ölçüm kayıtları düzenli tutulur.
İkinci neden tek düzeye takılmaktır; aynı kalıplar aynı tempoda tekrarlandığında ilerleme durur. Üçüncü neden yorgunluktur; aşırı çalışma dönemlerinin ardından düşüş yaşanır. Dördüncü neden hedef belirsizliğidir; ne için çalışıldığı belli değilse çalışma dağılır. Çözüm önce ölçmektir; bir önceki ayın kayıtları dinlendiğinde fark çoğu zaman görünür.
İkinci adım programı değiştirmektir; yeni bir usul ya da yeni bir dağar canlandırır. Yeni bir dağar çalışma isteğini de tazeler.
Üçüncü adım süreyi kısaltmaktır; yorgun bir kursiyer için daha az çalışmak daha çok kazandırır. Bu dönemlerin kaydı tutulur; ne zaman ve ne kadar sürdüğü yazıldığında bir sonrakine hazırlıklı girilir. Derslerimizde tıkanma dönemleri programın gözden geçirilmesi için fırsat olarak değerlendirilir.