Tefi diğer çerçeve davullardan ayıran özellik, kasnağına yerleştirilmiş zillerdir. Bu yapı tefi aynı zamanda iki katmanlı bir çalgı hâline getirir.
Bu ziller ayrı bir çalgı gibi çalınmaz; kasnağın titreşimi ve hareketiyle devreye girer. Deriye yapılan her vuruş kasnağı da titreştirir ve ziller bu titreşimle ses verir. Kenara yakın vuruşlarda zil sesi belirginleşir; merkeze yapılan vuruşlarda geri çekilir.
Çalgının sallanması da zilleri çalıştırır; bu hareket ayrı bir anlatım aracıdır. Bu hareket ayrı bir teknik olarak çalışılır.
Zil sesi denetlenmediğinde icra sürekli parlak duyulur ve vuruşların ayrımı silikleşir. Denetim iki yolla yapılır: vuruş noktasının seçimi ve kasnağın hareketinin sınırlanması.
Kapalı vuruşlar da zil sesini kısar; el deride kalırken kasnak titreşimi azalır. Bu nedenle zil denetimi vuruş tekniğinden ayrı düşünülmez.
Bazı icralarda ziller bilinçli olarak sürekli tutulur; bu, hareketli dağarda tercih edilir.
Zillerin durumu düzenli denetlenir; sıkışan bir zil hem tutuk duyulur hem dengeyi bozar. Düzenli denetim küçük sorunların büyümesini önler.
Derslerimizde zil denetimi vuruş çalışmasıyla birlikte ve kayıt üzerinden yapılır.