Topluluk icrasında dinleyicinin en çok dikkat ettiği iki an vardır: başlangıç ve bitiş. Bu iki an, hazırlığın görünür olduğu yerlerdir.
Aradaki bölüm ne kadar iyi çalınırsa çalınsın, dağınık bir giriş icranın tamamını gölgeler.
Girişte tef çoğu zaman tempoyu kuran çalgıdır ve birkaç vuruşla düzeni verir. Bu vuruşlar topluluğa ortak bir başlangıç noktası verir.
Bu giriş vuruşlarının sayısı ve şiddeti provada kararlaştırılır.
İşaret görsel de olabilir; baş hareketi ya da kolun kaldırılması topluluğa hazırlık verir. İşaretin ne olduğu icra sırasında değiştirilmez.
Bitiş daha çok dikkat ister; tempo yükselirken bitişin yeri belirsizse topluluk dağılır.
Bitiş işareti önceden bilinir ve son vuruş birlikte yapılır. Bitiş öncesi son döngü hafifçe seyreltilerek hazırlanır.
Birkaç saniye uzayan tek bir çalgı icrayı sarkıtır. Son vuruşun şiddeti de baştan belirlenir.
Parçalar arası geçişler de aynı biçimde planlanır ve provada tekrarlanır. Bu kararlar yazılı bir prova notuna dönüştürüldüğünde her icrada aynı düzen tekrarlanabilir. Derslerimizde giriş ve bitişler topluluk derslerinde ayrı bir başlık olarak çalışılır.