Tef bir ritim çalgısıdır ama sesinin belirli bir bölgesi vardır ve bu bölge ayarlanabilir. Bu bölge topluluk içinde tefin duyulup duyulmayacağını belirler.
Derinin gerginliği yükseldikçe ses tizleşir; gevşedikçe peslerine iner.
Topluluk içinde bu bölge, diğer çalgıların doldurduğu alandan ayrı tutulur. Bu ayrım topluluğun dokusunu açık tutar.
Pes çalgıların yoğun olduğu bir toplulukta tef biraz daha gergin tutulur.
Tiz bir dokuda ise gerginlik düşürülerek tefin kendi alanı açılır. Kararlar parçadan parçaya da değişebilir.
Bu ayar provada yapılır ve kayıt dinlenerek değerlendirilir.
Söyleyenin bulunduğu bir toplulukta tefin sesi sözün bölgesiyle çakışmamalıdır. Ayar sonrası ilk birkaç dakika ses yeniden denetlenir.
Ayar sonrası birkaç kalıp çalınır ve denge yeniden denetlenir. Denge kurulduğunda topluluk daha açık duyulur.
Ayar kararları yazılır; aynı topluluk için bir sonraki provada doğrudan kullanılır. Kayıt ortamında gerginlik bir tık yüksek tutulabilir.
Kayıt ortamında bu ayar daha da önem kazanır; mikrofon küçük farkları büyütür. Kayıt ortamında ayar ayrıca gözden geçirilir.
Derslerimizde tefin ses bölgesi ayarı topluluk çalışmasının parçası olarak ele alınır.