Aynı noktaya yapılan bir vuruş, elin sonrasında ne yaptığına göre iki farklı ses verir. Bu fark, tek bir teknikten iki ayrı renk çıkarır.
Açık vuruşta el deriye değer ve hemen çekilir; deri serbest titreşir ve ses uzar. Kapalı vuruşta el deride kalır; titreşim kesilir ve ses kısa ve mat duyulur. İkisi arasındaki fark kalıbın dokusunu belirler; kapalı vuruşlar kalıba nokta koyar. Geleneksel icrada kapalı vuruşlar çoğunlukla ara dolgularda ve vurgusuz yerlerde kullanılır.
Açık vuruşlar ise kalıbın ana iskeletini taşır ve daha yüksek şiddette yapılır. Ana vuruşların açık kalması kalıbın soluk almasını sağlar.
İki vuruş türü arasındaki geçiş yavaş tempoda çalışılır ve her ses ayrı dinlenir. Kapalı vuruş ayrıca zil sesini de bastırır; bu, zilli bir tefte önemli bir denetim aracıdır.
Bu yüzden zil kullanımı ile açık kapalı vuruş çalışması birlikte sürdürülür. Zilli bir çalgıda bu denetim ayrıca önem kazanır.
Kayıt alındığında iki vuruş türünün farkı ölçülebilir hâle gelir ve denge kurulur. Derslerimizde açık ve kapalı vuruşlar kalıp çalışmasının parçası olarak birlikte ele alınır.