Yüksek tempolu kalıplarda belirleyici olan elin hızı değil, hareketin ne kadar kısaldığıdır. Bu ayrım, hız çalışmasının yönünü bütünüyle değiştirir.
Sekme tekniği bu kısalmayı sağlar; el deriye değdikten sonra doğal olarak geri seker. Sekme hareketi bilinçli bir kaldırma gerektirmez; deri elin geri dönüşünü kendiliğinden hazırlar. Bu yüzden el yüksekten değil, deriye yakın bir mesafeden hareket eder.
Yüksekten inen bir el hem gecikir hem gereksiz güç harcar. Gereksiz yükseklik hem gecikme hem yorgunluk üretir.
Sekmeyi kullanmak için elin gevşek olması gerekir; sıkılan bir el sekmeyi engeller. Çalışma yavaş tempoda başlar ve elin geri dönüşü bilinçli olarak izlenir.
Tempo küçük adımlarla artırılır; bozulma olduğunda bir önceki tempoya dönülür. Metronomla yapılan artış ölçülebilir bir ilerleme sağlar.
Metronom kullanılıyorsa artış her seferinde birkaç vuruşla sınırlanır.
Dayanıklılık da hıza katılır; uzun bir icranın sonunda yorulan el temizliği kaybeder. Bu nedenle hız ve dayanıklılık birlikte çalışılır.
Derslerimizde sekme tekniği yavaş tempoda kurulur ve hız ölçülü artışlarla geliştirilir.