Tefin derisi tek bir yüzey gibi görünse de üzerindeki her nokta farklı bir ses verir. Bu nedenle vuruş yeri, vuruş türü kadar önemlidir.
Merkez en pes bölgedir; burada yapılan vuruş uzun ve dolgun duyulur. Merkezden kenara doğru gidildikçe ses tizleşir ve kısalır. Kasnağa çok yakın yapılan vuruşlar en keskin sesi verir ve ziller de belirgin biçimde devreye girer. Bu nedenle vuruş noktaları kalıp kurulurken bilinçli olarak seçilir ve sabit tutulur.
Her seferinde farklı noktaya vuran bir el, aynı kalıbı her tekrarda başka duyurur.
Çalışma sırasında deri üzerinde iki üç nokta belirlenir ve el bu noktalara alıştırılır. Başlangıçta iki nokta yeterlidir; üçüncüsü sonradan eklenir.
Noktaların yerleri deftere yazılır ya da ilk günlerde deri üzerinde işaretlenebilir.
Çap değiştiğinde noktalar da kayar; yeni bir tefe geçildiğinde bu alıştırma tekrarlanır. Yeni çalgıda bu alıştırma ilk haftada yeniden yapılır.
Kayıt burada yol gösterir; noktalar arasındaki tını farkı ancak dinlenerek doğru değerlendirilir. Derslerimizde vuruş noktaları ilk aylarda belirlenir ve kalıplar bu noktalar üzerinden kurulur.