Tef hem ayakta hem oturarak çalınır ve iki duruş birbirinden farklı imkânlar sunar. Hangi duruşun kullanılacağı parçaya ve ortama göre belirlenir.
Oturarak çalışmada çalgı dize ya da bacağa yaslanabilir; bu, kolu belirgin biçimde dinlendirir. Bu duruşta iki el daha rahat kullanılır ve karmaşık kalıplar daha kolay çalışılır. Ayakta çalışmada çalgı bütünüyle kolla taşınır; bu, dayanıklılık gerektirir. Buna karşılık ayakta icra çalgının serbestçe hareket etmesine izin verir ve zil kullanımını genişletir.
Sahne ve tören icrası çoğunlukla ayakta yapıldığı için bu duruş erken alışkanlık hâline getirilir. Ayakta çalışırken ağırlık iki ayağa eşit dağıtılır ve zaman zaman yer değiştirilir. Oturarak çalışırken sırt dik tutulur; öne eğilen bir duruş hem nefesi hem kolu zorlar. İki duruş arasında geçiş provada denenir; program içinde oturarak başlayıp ayakta devam eden icralar vardır.
Hangi duruşta hangi kalıpların daha rahat çalındığı not edilir ve program buna göre düzenlenir. Derslerimizde iki duruş da çalışılır ve kursiyerin hedefine göre ağırlık belirlenir.