Tef icrasında yorgunluk çoğu zaman teknikten değil, gereksiz kas gerginliğinden doğar. Yorgunluk arttığında teknik de bozulur ve ses sertleşir.
Çalgıyı tutan kol vücuda yakın durur; uzağa açılan bir kol omzu sürekli çalıştırır. Tutuş kavrama değil dengelemedir; çalgı sıkıştırılarak değil desteklenerek taşınır. Vuruş yapan el yalnız vuruş anında çalışır; vuruşlar arasında el gevşer.
Bu gevşeme öğrenilmediğinde kol birkaç dakikada yorulur ve ses sertleşir. Gevşeme, vuruşlar arasındaki kısa anlarda bilinçli olarak çalışılır.
Çalışma süresi kademeli artırılır; ilk haftalarda on beş dakikalık bölümler yeterlidir. Bilek bandı kullanımı uzun icralarda destek sağlar.
Bölümler arasında kısa esneme hareketleri yapılır; bilek ve parmaklar rahatlatılır.
Ağrı hissedildiğinde çalışma durdurulur; ağrı yorgunluktan farklı bir uyarıdır. Ağrı hissedildiğinde çalışmaya devam edilmez.
Ayakta çalışırken duruş değiştirilir; tek noktada sabit kalan bir beden çabuk yorulur. Tutuş değişimi kol kaslarını dönüşümlü çalıştırır.
Uzun icralarda tutuş değiştirmek de bir çözümdür; iki tutuş bilen icracı yükü paylaştırır. Derslerimizde el dengesi ve gevşeme çalışması teknik programın parçası olarak sürdürülür.