Bir halk müziği topluluğunda tef, zemini kuran çalgıdır ve bu rol görünmez ama belirleyicidir. Zeminin niteliği, topluluğun bütün icrasını belirler.
Zemin sağlam olduğunda melodik çalgılar serbest hareket eder; zemin oynadığında hepsi zorlanır.
Bu nedenle tefin birinci işi tempoyu ve usulü sabit tutmaktır. Bu nedenle tempo sorumluluğu açıkça belirlenir.
İkinci işi bölümleri ayırmaktır; kalıp değişimi dinleyiciye yapıyı duyurur.
Üçüncü işi şiddet dengesini korumaktır; yüksek çalan bir ritim çalgısı topluluğu bastırır. Şiddet dengesi her parçada yeniden kurulur.
Yerleşim önemlidir; tef, melodik çalgıların duyabileceği bir mesafede durur. Yerleşim odaya göre her provada yeniden düzenlenir.
Birden çok ritim çalgısı varsa roller paylaştırılır; ikisi aynı kalıbı çaldığında doku kalınlaşır.
Bu paylaşım provada kararlaştırılır ve yazılır. Paylaşım yazılmadığında her provada yeniden tartışılır.
Giriş ve bitişlerde tef çoğu zaman işaret veren çalgıdır. İşaret verecek kişi provada belirlenir.
Bu sorumluluk baştan konuşulur; kimin işaret vereceği belirsiz kalırsa topluluk dağılır. Derslerimizde topluluk içindeki roller prova derslerinde belirlenir ve düzenli olarak sınanır.