Öğrenilen kalıplar yazılmadığında zamanla değişir ve birkaç hafta sonra aslından uzaklaşır. Yazı, belleğin yerine geçen en güvenilir araçtır.
Bu yüzden her kalıp öğrenildiği gün kaydedilir; yazı ya da ses kaydı ikisi de kullanılabilir.
Yazı için karmaşık bir gösterim gerekmez; vuruş türleri harflerle ya da işaretlerle gösterilebilir. Gösterim biçimi kursiyerin kendi seçimidir.
Önemli olan gösterimin tutarlı olmasıdır; aynı işaret her zaman aynı vuruşu göstermelidir. Vurgular ayrıca işaretlenir; vurgusuz yazılan bir kalıp düz duyulur.
Kalıbın hangi usule ait olduğu ve hangi parçada kullanıldığı da yazılır. Kalıbın hangi tempoda çalıştığı da not edilir.
Ses kaydı yazıyı tamamlar; şiddet farkları ve doku yalnız kayıtta korunur. Kayıtlar tarihle saklanır ve dosya adına kalıbın adı yazılır.
Bu arşiv zamanla kişisel bir kalıp dağarına dönüşür ve yeni parçalarda doğrudan kullanılır. Arşiv düzenli tutulduğunda arama süresi kısalır.
Toplulukta çalışırken bu arşiv ortak bir dil kurar ve prova süresini kısaltır. Derslerimizde kalıpların yazılması ve kaydedilmesi çalışma düzeninin parçası olarak öğretilir.