Tefte tutuş, çalgıyı taşıma biçiminden ibaret değildir; hangi vuruşların yapılabileceğini doğrudan belirler. Bu yüzden tutuş, dağar seçimiyle birlikte düşünülür.
En yaygın tutuşta çalgı sol elle kavranır ve sağ el serbest kalarak vuruşları yapar. Sol elin parmakları kasnağı içeriden destekler; başparmak dış kenara yaslanır ve dengeyi kurar. Bu tutuşta sol elin parmakları da derinin kenarına vurabilir; böylece iki el birlikte çalışır. İkinci yaygın tutuşta çalgı yatay tutulur ve iki el eşit ölçüde kullanılır; bu biçim oturarak icrada tercih edilir.
Tutuş seçimini dağar belirler; zil tremolosu gerektiren icralarda çalgının serbestçe sallanabilmesi gerekir. Bilek serbest kalmalıdır; sıkılan bir bilek hem vuruşu sertleştirir hem yorgunluğu hızlandırır.
Omuzlar düşük tutulur; yukarı çekilen omuz kısa sürede ağrıya dönüşür. Omuz gerginliği çoğu zaman yeni öğrenilen zor bir kalıpta ortaya çıkar.
Ayakta ve oturarak tutuş ayrı ayrı çalışılır; sahne icrası çoğunlukla ayakta yapılır. Tutuşun denetimi aynayla yapılır ve kısa bir video kaydı çalarken görülemeyen açıları gösterir. Derslerimizde tutuş ilk derste kurulur ve sonraki derslerde düzenli olarak denetlenir.